اردیبهشت 1387 ش ی د س چ پ ج   1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31       تیر 1384 مرداد 1384 شهریور 1384 مهر 1384 آبان 1384 آذر 1384 دی 1384 بهمن 1384 اسفند 1384 فروردین 1385 اردیبهشت 1385 خرداد 1385 تیر 1385 مرداد 1385 شهریور 1385 مهر 1385 آبان 1385 آذر 1385 دی 1385 بهمن 1385 اسفند 1385 فروردین 1386 اردیبهشت 1386 خرداد 1386 تیر 1386 مرداد 1386 شهریور 1386 مهر 1386 آبان 1386 دی 1386 اردیبهشت 1387 اجتماع فرهنگ وادب روزمره ها دریچه شمار بازدید کنندگان: 153579 Powered by BlogSky.com [ بدون عنوان ] زندگی با طعم تغییر غم زندگی ِ مادر کافی ابراهیمی دیگر در آتش جزیره افتخارات تجربه براندازی نرم از طریق نواحی سفت قله فرزندان کدام میهنیم؟ ماجراهای محمود و دانیل داستان یک زندگی ( جویندگان عاطفه) معجزه هزاره سوم مراسله نمره ۱۲۳/۹ در جواب متحد المآل نمره ۱/۳۰۸ [ بدون عنوان ] هنگامه ای که سکوت تنها نشانه ی قبول است و رضایت. دوسیه اسارت ملاحان بریطانی از ایول داش مجید تا خدا قوت حاج مجید! مرثیه ای برای یک تاریخ واااااااااای دندون دندونم کن! با دندون دوندونم کن! ...و خوانندگان آزادی ...وخدایی دیگر گونه مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو  یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو سایه زنها و زنگوله ها طلاق یک زن ایرانی صید آیینه بینی آرزوها چوپان چینه های بند انگشتی،مرزهای زندگی ما پای منبر رسانه ی ملی حرمت بودن ترانه ی آزادی قصه عاشقی وقتی ماه قاچی از هندوانه خیال من بود. وقایع اتمیه با ما حتما به بهشت بیایید روز   مره    ها اندر احوالات جاهلی (۱) ترانه های عریان غربت زدگی یاران رج حکایت ماه و ابر دو روی سکه پرواز خفته گان ورساچی ایرانی جستاری در ترانه فارسی دوئل کارنامه امید اهم اخبار یا کریمها ی تنبل مادر ....فتبارک الله راس الاسلام یادبود گدا شناسی عمومی (۱) انتظار نماهنگ گره کور جیره خواران *قانون گر بدینسان زیست باید.... پوچستان FILL IN THE BLANK شکر گزاری این پرتقال دردناک این یازده نفر ؛ آن هفتاد میلیون نفر قصاب بیهوده چه گوییم همانیم که هستیم اس ام اس بازها به بهشت نمی روند آب شنگولی همزاد تقدیم بگذارید این وطن دوباره وطن شود* شب بی تپش محکوم امپراطوری خط قرمزها! [ بدون عنوان ] خ مثل خاتمی مرگ و زندگی ماهی سیاه کوچولو آنونس پیکان مهاجر سقوط آبنبات سرزمین گوجه های سبز ماهی و جفتش نان ، عشق ، انرژی اتمی من وطن در اندوه گزیده ام دایره جادو شاگرد اول! من فکر می‌کنم باید با همین کلمات به آن رهایی آخر رسید تصاویر اولین روز   برخورد با بد حجابی در تهران( ۲ اردیبهشت) اندر حکایت وبلاگستان پارسی خواهزم حجابت برادرم نگاهت! بوی عیدی بوی بمب چه مهربان مرا می نگری زن.  آیا شویت در سفر است ؟  دوشنبه 14 آبان ماه سال 1386 غم شاید دزیده کز کردن دختران سرزمینم  در پشت دیوار پلکان مترو ، پروای قدم به پیش گذاردن و قلبهایی که مانند گنجشکان به دام افتاده ،از بیم گزمگان چماق به دست  می تپد  ،همه سهامیست از تسهیم به نسبت ازادی در سرزمین مه آلوده ی من..... راستش را بخواهی همه می‌ترسند مخصوصا من که از کندنِ پوستِ یک پرتقالِ رسیده! چاقو در سرزمین من علامتِ سربُریدنِ باد و کبوتر و دریاست.     20:55 | نویسنده | روزمره ها | نظرات [10] پنجشنبه 10 آبان ماه سال 1386 زندگی ِ مادر کافی در دنیایی که میل گاردان مبارکش را به وجود با فضیلت اشرف مخلوقات عنایت کرده و وسیله مورد نظر برای ما "هم فیها خالدون" است پس چه گلایه از سیخونک نحیف دندانپزشک که چونان نوک دارکوب زبله بر پیکره مجروح لثه ما فرود آید. آه زندگی ...زندگی ...گاردان به این گندگی؟ آخه سوراخ جورابتیم ...دود سیگارتیم...آخه لا مصب این معدس تو داری؟ آخه چقدر قضای حاجت ؟ چی خوردی تو ؟ در این اندیشه های تابناک دست و پا می زنیم که ناگاه نازل می شود:" ای کسانیکه ایمان آورده اید و حال خود را لای پتوی گل گلی قرمز پیچانده اید و کلفتی زندگی شما را پشت و رو کرده است ...بیاد آورید ما شما را که همچون هاچ زنبور عسل اسپرم سرگردانی بیش نبودید به دوام رساندیم و هدایت کردیم ...پس از خوردن شاش جهود پرهیز کنید و مانند شیر برنج پهن نشوید...هر آینه ما به شما دو شست بخشیدیم که در موقع یاس به زندگی حواله کنید و به میرداماد بروید و صفا سیتی کتلت" آه زندگی شاید خیابان درازیست که هر روز دختر نیش ناشی با کیف ورساچی از آن می گذرد زندگی شاید ریسمانیست که" جواد تایتانیک" با آن خود را به عشق "جواده" از شاخه می آویزد زندگی شاید طفلیست که مدرسه را می پیچاند یا عبور گیج رهگذری که هنگام رد شدن از عرض بزرگراه مدرس به مواد اولیه تبدیل می شود یا شاید رهگذری که کلاه از سر بر می دارد و موهای یکی بود یکی نبودش نمایان می شود و به یک رهگذر دیگر با لبخندی پر معنی می گوید: " عجب راسته گوشتی ...جیگرت را بخورم درشت درشت" آه .... من فاطی دونقطه غمگینی را می شناسم که در زیر زمینی مسکن دارد و آنتن بشقابیش را می نوازند آرام آرام یا شاید تند تند فاطی گنده غمگینی که شب با چند بوسه از حال می رود و سحرگاه با چند اسکناس به دنیا می آید آه زمان گذشت ... زمان گذشت و ساعت 132 بار نواخت دقیقا 132 بار نواخت در کوچه نان خشکی می آید در کوچه نان خشکی می آید و من به جفت گیری آدمها می اندیشم ای یار ای یگانه ترین یار این سیر ترشی مگر چند ساله بود؟ من از کجا می آیم؟ به مادرم گفتم دیگر تمام شد بالاخره ترتیبش را دادم شانس بیاورم حامله نشود باید فرار کنم ای یار ای یگانه ترین یار ..ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد... 13:08 | نویسنده | روزمره ها | نظرات [10]

شاملو اخبار گویا روزنامه شرق کانون زنان مجله ادبی سخن بازتاب علیرضا نوری زاده آوای آزاد دوات( رضا قاسمی) بی بی سی آدم و حوا ایسنا اسد امرایی حضور خلوت انس قفسه روزنامه سرمایه ایرنا روز روزنا حسن سربخشیان مسعود بهنود محسن آزرم ناصر خالدیان وحید پور استاد رادیو زمانه سینمای ما فتو دات آی آر کارگـــــــــــــــــــــاه آیدین آغداشلو هارمونیا مجله کارگاهی زیگزاگ آحمت کایا جامعه شناسی ایران بنیاد گلشیری حلقه ملکوت گردون ادبی محسن نامجو خوابگرد tehran avenue